Studio Ghibli, Nippon Television Network, Walt Disney Japan,Toho and KDDI ภูมิใจเสนอ
เจ้าหญิงกระบอกไม้ไผ่
Executive Producer Seiichiro Ujiie
จากตำนานพื้นบ้านของญี่ปุ่น เรื่อง "คนตัดไผ่"
Original Concept by Isao Takahata
Screenplay by Isao Takahata and Riko Sakaguchi
Joe Hisaishi Music Theme Song Kazumi Nikaido
haracter Design and Directing Animator Osamu Tanabe
Art Director Kazuo Oga
Planning Toshio Suzuki Producer Yoshiaki Nishimura
Directed by Isao Takahata
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชายผู้ตัดไม่ไผ่คนหนึ่ง
ขึ้นภูเขาไปตัดต้นไผ่ นำมาทำเป็นข้าวของ
ชื่อของเขาคือ ซานุกิ มิยาสึโกะ
วันหนึ่ง เขาเห็นแสง ส่องสว่างออกมาจากกระบอกไม้ไผ่
ด้วยความสงสัย เขาจึงเข้าไปใกล้
ต้นไผ่นี่สั้นจริง โตเท่าดอกบ๊วยมั้งเนี่ย
นี่มันอะไรกัน
อืม...
...ขอถามได้ไหมว่าเธอเป็นใครกัน
ช่างเป็นเจ้าหญิงที่งดงามอะไรเช่นนี้
สวรรค์คงส่งเธอมาให้ฉัน เป็นของขวัญ
เจออะไรเข้าหรือ
ตุ๊กตานี่น่ารักจังเลย
ไม่ นางหลับอยู่
อะไรนะ
ข้าไปขอพรมา
ขอพรเหรอ
จากเทพในป่าไผ่นะ
ข้าขอนางมาจากสวรรค์นะ
ข้าเป็นคนดูแลนางเอง
"ดูแล" นางนะเป็นเจ้าหญิงเลยนะ
คงมีอะไรมากกว่าที่เจ้าคิดนะ
จริงมั้ย
มานี่สิจ๊ะ
อย่ายืนเฉยๆสิ ไปเอาผ้ามา
ตัวนี้ได้มั้ย
ไม่ร้องนะจ๊ะ
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
นางต้องการให้ข้าเลี้ยงไงละ
เอาตระกร้าดีๆมาให้ที
นี่มันประหลาดมาก รู้ไหม
แล้วถ้าเธอเป็นพวกวิญญาณร้ายล่ะ
เธอดูเหมือนอะไรล่ะ
เด็กทารก
ก็ใช่น่ะสิ
และตอนนี้เธอดูเหมือนเจ้าหญิง
นั่นคือสิ่งที่เธอจะเป็น สวรรค์กำลังบอกเรา
จริงเหรอ
นั่นแปลว่า เราจะต้องเลี้ยงดูเธออย่างดี
มันก็ต้องยังงั้นอยู่แล้ว
ใช่แล้ว
เข้าใจแล้ว
แต่ใครจะให้นมนางล่ะ
แม่นมไงละ
แล้วบ้านช่างเหล็ก พึงมีทารกเกิด
งั้นนี่ก็เป็น...
ของขวัญ
เป็นอะไรไปจ๊ะแม่
นั้นเจ้าทำอะไรนะ
ไม่เป็นไรๆ คงหิวสินะ
อะไรเนี่ย
ลูกกินนมท่าทางหิวน่าดู
แม่มีน้ำนมละ
ลูกหัวเราะ
ลูกหัวเราะจริงๆด้วย
อยู่ๆลูกก็ตัวหนักขึ้น
เป็นไปไม่ได้น่า
เกิดอะไรขึ้น
นางตัวหนักขึ้นอีก
ขอพ่อดูหน่อยสิ
ลูกโตไวจริงๆนะ
ดอกบ๊วยบานแล้ว
ลูกตัวหนักขึ้นอีกแล้วล่ะ
เห็นมั้ยล่ะ
ดีจริงๆ
จากนั้นเป็นต้นมา คนต้นไผ่และภรรยาเขา
ก็เลี้ยงเด็กมหัศจรรย์คนนี้เป็นลูกของพวกเขา
ไม่ ห้ามหยิบไปเล่นนะ
มีเด็กด้วย
เหรอ ตรงไหน
อย่าผลักสิ
นั่นไง
นางมองมาที่เราด้วย
ใช่
ไม่ใช่
มีอะไรเหรอ
โอ้ คุณพระ
ดีจริงๆ
เจ้าหญิง
ลูกกำลังยืน
ลูกกำลังเดินล่ะ
คุณพระ
ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง
ตลกซะมัดเลย
เด็กนั้นเดินได้ด้วย
แค่คลานมั้ง
โตไวด้วย
เหมือนหน่อไม้เลย
งั้นเธอก็คือยัยเด็กหน่อไม้
เด็กหน่อไม้
นางไม่ใช่หน่อไม้ นางคือ "เจ้าหญิง"
เด็กหน่อไม้
เจ้าหญิง
มาหาพ่อ
เจ้าหญิง
เด็กหน่อไม้
เจ้าหญิง
มาหาพ่อ
เด็กหน่อไม้
เจ้าหญิง
เจ้าหญิง มาหาพ่อ
เจ้าหญิง
มาหาพ่อ
จะไปกับพ่อด้วยเหรอ
หน่อไม้อันนี้ เอาไปทำกับข้าว
แกงหน่อไม้ๆ
อันนี้แหละ
ถอยไปนะลูก
ตรงนั้นเต็มไปหมดเลย
จริงด้วย
มานี่สิ
ยัยโง่ เจ้าไม่ได้ไปกวนหมูป่าใช่ไหม
หือ
หนูนี่แปลกจริง เมื่อยังตัวเล็กอยู่เลย
แปลกน่ะสิ พี่ซูเตมารุ
เจ้าหนูตัวใหญ่ขึ้นอีกแล้ว
เหมือนหน่อไม้เลย
หน่อไม้เหรอ
หน่อไม้ เสบียง
หน่อไม้
ยัยเด็กหน่อไม้
หมุนวนเวียนสับเปลี่ยนคล้อยไปมา
ดังกับกังหันวิดน้ำ
วนกลับขึ้นมาราวสุริยา
วันกลับขึ้นมาราวสุริยา
นก แมลง และฝูงสัตว์ป่า
พื้นหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้
ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และ ฤดูหนาว วนเวียนไปมา
นก
แมลง
ฟูงสัตว์ป่า
พื้นหญ้า
ต้นไม้
ดอกไม้
หืม
เจ้ารู้จักเพลงนี้ด้วยหรือ
ช่าย
หมุนวนเวียนสับเปลี่ยนคล้อยไปมา
ไปยังห้วงเวลาที่ห่างไกล
เรียกกลับมาที่ดวงใจของข้า
นก แมลง ฟูงสัตว์ป่า
พื้นหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้
สอนข้าให้รู้ว่าสึกอย่างไร
ถ้าเจ้าได้ยินเสียงควรญโศกาของข้า
วันนั้นข้าจะกลับไปหาเจ้า
เนื้อเพลงประหลาดจัง
นางร้องไห้ด้วย
จริงด้วย
เป็นอะไรรึเปล่า
ข้าไม่รู้
นางแปลกจริงๆด้วย
พวกเราอยู่ตรงนั้น
นั่นป่าไม่ไผ่ของเจ้า
หน่อไม้
ไปกันเถอะ
เจ้าหญิง
ลูกอยู่ไหน
เจ้าหญิง เจ้าหญิง
นั้นอะไรนะ
หรือว่านี่จะเป็น...
เดี๋ยวหนูมานะคะ
ระวังด้วยนะจ๊ะ
เราจะปล่อยให้หนูเล่นกับเด็กผู้ชายเหรอ
ไม่เป็นไรหรอกน่า
มันมีบางอย่างเกิดขึ้นในป่าไผ่ ข้าเจอ...
ไม่ ไม่มีอะไรหรอก
นั้นน้ำมันเคลือบไม้ เจ้าอยากปากบวมหรือไง
น้ำมันเคลือบไม้
กลิ่นหอมจังเลย
เราใช้มันทำถ้วยน่ะ
จากอันนี้น่ะเหรอ
ว้าว
นั่นพ่อ พี่ชายและแม่ของข้า
ลาก่อน
เอาของมาฝากเราด้วยนะ
นี่เป็นลูกสาวของคนตัดไผ่
เจ้าหนูหน่อไม้
กระโดดเลย เจ้าหนู
ร้อนจังเลย
ข้าหิวนํ้า
ถ้าได้เจ้านั้นคงจะดีไม่น้อย
อยากกินเหรอ
อย่านะ
มาเร็ว
มีคนกำลังมา
ไม่ต้องเอาแล้ว
นี่สำหรับพวกนั้น
อร่อยจังเลย
อร่อยจริงๆ
พอพวกผ้าสวยๆพวกนี้พุงออกมา ข้าก็เข้าใจแล้วว่า...
...สวรรค์ต้องการบอกอะไรข้า
สวรรค์ต้องการบอกอะไรละ
มันกำลังบอกว่าต้องการให้ลูกเรานุ่งห่มผ้าพวกนี้ไง
เลี้ยงดูนางให้เป็น เจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์
เจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์
กับทองนี้ ข้าคงจะสร้างปราสาทให้ลูกได้สบายๆ
ลูกต้องการยังงั้นจริงเหรอ
แน่นอน
ที่นี่ลูกก็จะเป็นได้แค่นางกลางดง
แต่ถ้าได้อยู่ที่เจริญ นางจะเป็นเจ้าหญิงที่แท้จริง
นางจะมีความสุข
จะเป็นไปตามที่สวรรค์ต้องการ
เจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์...
ใช่
เพราะงั้น พรุ่งนี้ข้าจะเข้าไปในเมือง
จากนั้นวันถัดมา คนตัดไผ่
ก็มุ่งหน้าเดินทางสู่ตัวเมือง พร้อมด้วยทองและกิโมโน
ฤดูร้อนล่วงเลยไป และฤดูเก็บเกี่ยวก็วนกลับมา
พัดลมผัดผ่านไป
พักแรงเร็วดังพายุ
ยัยหน่อไม้ อุ้มเขาที
นำผลไม้กลับมาจากภูเขาร่วงลงมาที
เกาลัด ดอกเห็ด องุ่น...
อุ้มหน่อยๆ
ข้าจะป้ายให้ทั่วตัวเจ้าเลย
ไก่ฟ้านิ
มันบินไปทางเจ้าแล้ว
ยัยหน่อไม้ ไปดักทางซ้าย
ได้เลย
มันกำลังไปทางพี่แล้ว
เสร็จข้าล่ะ
พี่ซูเตมารุ
ข้าจับได้แล้ว
จับได้แล้ว
สุดยอดเลย
พี่เจ็บรึเปล่า
ข้าจะลงไปช่วยนะ
ไม่ต้อง
พี่เซเตมารุ
แถวนี้ดินมันนิ่มเจ้ารู้มั้ย
ข้าขอโทษ
ไปหาเถาวัลย์ยาวๆมาที
ได้เลย
พี่เลือดไหลนิ
แผลนิดเดียวเดี๋ยวก็หาย
อย่านะ
รอก่อน
เรียบร้อย
ยัยหน่อไม้
ดูเหมือนเจ้าตัวโตขึ้นนะ
พี่คิดอย่านั้นเหรอ
บางครั้ง ข้ารู้สึกว่าเจ้าจะโตขึ้นเรื่อยๆ
และก็จะจากไปที่ไหนซักแห่งที่ไกลจากที่นี้
ทำไมพี่พูดแบบนั้นล่ะ
ข้าจะอยู่ที่นี่กับพี่ตลอดไป
และจะเป็นส่วนหนึ่งของแก๊งเราตลอดไปด้วย
พี่ซูเตมารุ
ยาวพอมั้ย
ดีเลย
มัดแน่นๆนะ
มัดแล้ว
ดี
เจ้าไปก่อน
ดูสิมีเห็ดตรงนี้ด้วย
เห็นมั้ยพี่ซูเตมารุ
จริงด้วย
ดูเห็ดพวกนี้สิ พรุ่งนี้เรามาทำต้มไก่ฟ้าดีกว่า
ได้สิ มาปรุงเจ้าไก่ตัวนี้กัน
สุดยอด ต้มไก่ฟ้า
ต้มไก่ฟ้า ต้มไก่ฟ้า ต้มไก่ฟ้า
ขอโทษคะ หนูมาช้า
พี่ซูเตมารุเขาจับไก่ฟ้าได้ด้วย
และพวกเราเจอเห็ดแล้วก็องุ่น
นี่เราจะไปไหนกันคะ
ไปเมืองหลวงกัน
เมืองหลวง
หนูด้วยหรือคะ
ตอนนี้เลย
ใช่แล้ว ทิ้งตระกร้าไว้ตรงนั้นแหละ
แต่หนูบอกพี่ซูเตมารุแล้ว ว่าเราจะทำต้มไก่ฟ้ากัน
ทิ้งมันไปซะ
ไปได้แล้ว
เราจะกลับมาทำต้มไก่ฟ้าพรุ่งนี้กันใช่มั้ยคะ
สำหรับเจ้าหญิงและซูเตมารุ วันพรุ่งนี้ไม่มีวันมาถึงสำหรับพวกเขา{\
คุณหนูตื่นแล้ว
อรุณสวัสดิ์เจ้าคะ
คุณหนูช่วยกรุณา...
โอ้ ยินดี ยินดีตอนรับ
หวังว่าฝ่าบาทคงจะมีอารมณ์ดียิ่งใน...
เช้าอันสดใสนี้?
แม่
พ่อ หรือค่ะ
ทำหนูตกใจหมด
ทำไมแต่งตัวแบบนี้ละคะ
ดูเหมือนไม่ใช่พวกเราเลยใช่มั้ยละ
เดี๋ยวสิ
เตรียมตัวเจ้าสำหรับแปลงตัว หมายถึง แปลงโฉมให้สวยงาม
ในนั้น
ทั้งหมดในนั้นเป็นของเจ้าแล้ว เจ้าหญิง
กลิ่นหอมจังเลย
สวยด้วย
ยังกับสายรุ้งแนะ
ดีใจจริงๆที่ลูกชอบ
ข้าบอกแล้วไง
เจ้าจะต้องอยู่ที่นี่แล้วนะตอนนี้
ปราสาทนี้หรือคะ
ใช่จ๊ะ
สุดยอด
พ่อค่ะ หนูว่ายน้ำสระนั้นได้มั้ยคะ
คุณหนูนี่ต้องฝึกอีกเยอะเลย
เจ้าหญิงสูงศักดิ์ต้องไม่เล่นสนุก เต้นรำวิ่งรอบบ้าน เหมือนไม่อยู่ในการสำรวม
เจ้าหญิง
พ่อเรียกท่านหญิงเซงามิ จากในราชวังมาสอนเจ้า
ให้เป็นเจ้าหญิงสูงศักดิ์
เจ้าหญิงสูงศักดิ์
ราชวัง
หม่อมฉันไม่เคยเห็นเด็กที่ต้อง รับการการอบรมมากมายขนาดนี้เลยเจ้าคะ
หม่อมฉันรับงานนี้แล้วจะทำให้นางเป็นกุลสตรีให้ได้
และการเรียนกับท่านหญิงเซงามิ
ในการเป็นเจ้าหญิงก็เริ่มต้น ไม่ว่าจะเป็นการวางตัวในการเป็นกุลสตรี
ดูให้ดีนะเจ้าคะ
ตั้งหลังให้ตรง และยืนขึ้นด้วยการ"ฟึ่บ"
"ฟึ่บ"?
นั่นคงพอทำเนาไปได้ก่อน
ในเหตุการณ์ต่างๆ โอกาสที่หญิงสูงศักดิ์ จะได้ยืนนั้นเกิดขึ้นน้อยมาก
งั้นจะขยับอย่างไร เวลาที่ต้องการหยิบของล่ะ?
ในกรณีนั้น...
...ทำเช่นนี้เจ้าค่ะ!
ให้ทำการคลานเข่า และให้เป็นไปอย่างชดช้อย
จำต้องงดงามตลอดเวลา...
เจ้าหญิง
สวยใช่มั้ยละเจ้าคะ
ค่อยๆคลี่ออกแบบนี้ เรื่องราวก็จะไหลไปตามภาพ
จริงด้วย! ไหลปรู๊ดเลย!
พักซักหน่อยเถอะเจ้าคะ
เห็นคุณหนูตั้งใจเรียนวาดเขียนลายมือแบบนี้
หม่อมฉันภูมิใจจริงๆ
เจ้าหญิงคะ
อีกครั้งพร้อมกันนะคะ
อันนี้สนุกดีแหะ
เจ้าหญิงคะ
ว่าไง
ฝึกขิมไปถึงไหนแล้ว
นายท่าน
เป็นไปด้วยดีคะ ท่านพ่อ
โอ่ ดีจริงๆ
ลูกสง่างามจริงๆ แบบนี้ต้องได้รับการยอมรับแน่ๆ
อุ้ย
เอ่อแล้วนี่เรียนกันขิมกันไปถึงไหนแล้ว
เราพึงเริ่มต้นกันเจ้าคะ...
เพราะจริงๆ
กับหม่อมฉันเวลาสอนอะไร คุณหนูชอบทำเล่นตลอดเลยนะเจ้าคะ
แต่ตอนนี้คุณหนูก็ทำอะไรดูดีไปซะทุกอย่างเลยคะ
ก็น่าจะยังงั้น
ลูกข้าเป็นเจ้าหญิงที่มาจากสวรรค์จริงๆ
ลูกไม่ใช่คนที่จะหมกตัว อยู่แต่ในภูเขาตลอดไป
จากเหตุนั้นเจ้าหญิงดูเหมือนจะทุ่มเท ในการทำตนให้เป็นหญิงสูงศักดิ์เอง
อุ้ย
พวกเจ้ามาทำอะไรที่นี่
เมื่อไรเจ้าจะเลิกทำแบบนี้ซะที
ตอนนี้เจ้าเป็นแม่ของเจ้าหญิงนะ
แต่ที่นี่ทำให้ข้ารู้สึกเหมือนอยู่บ้านนี่หน่า
เพราะเจ้า เจ้าหญิงถึงไม่...
มีอะไรหรือเปล่าลูก
เจ้าเงียบไปนะ
นี่ มานี่พ่อ
จริงหรือเนี่ย
จ๊ะ
วิเศษไปเลย อย่างนี้เราต้องจัดงานเลี้ยงซะแล้ว
งานเลี้ยง
ที่ลูกเข้าสู่วัยรุ่นไงจ๊ะ
นี่เป็นช่วงเวลาที่จะมีความสุขนะลูก
งั้นเราชวนเพื่อนหนูมาได้มั้ยคะ
หนูคิดถึงพวกเขามากๆเลย
ต้องสนุกๆแน่
อย่าบ้าไปหน่อย
เจ้าไม่รู้หรือไงว่างานนี้สำคัญมากแค่ไหน
พวกเราอยู่คนละโลกเลยกับพวกบ้านนอกนั้น
เราจะทำพิธีตั้งชื่อในลูกหลังปีใหม่
หลังจากงานเฉลิมฉลองของลูกแล้ว ลูกก็จะเป็นเจ้าหญิงจริงๆซะที
ท่านพ่อ
เยี่ยมอะไรอย่างนี้
รู้แล้ว พ่อไปขอให้ อินเบแห่งอะกิตะ เป็นพ่อทูลหัวให้เจ้าดีกว่า
ใครอยู่แถวนี้บ้าง
แม่นางเซงามิ แม่นางเซงามิ
น่าเบื่ออะไรยังงี้
นก แมลง ฝูงสัตว์ป่า
พื้นหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้
แม่ค่ะ หนูขอใช้สวนตรงนี้ได้มั้ยค่ะ
ว่าไงนะ
หนูมีอยากปลูกอะไรซักหน่อยนะคะ
ทำไมจะไม่ได้ละจ๊ะ
ลูกอยากทำอะไรก็ทำเถอะ
ขอบคุณคะ ท่านแม่
ไม่ ไม่มีทาง
จะเป็นเจ้าหญิงได้อย่างไรละเจ้าคะ ถ้าหน้าตาแบบนี้
เหงื่อข้าจะเข้าตา เวลาเจ้าถอนคิ้วข้า
เจ้าหญิงไม่มีเหงื่อหรอกเจ้าคะ
มามะ...
แถมฟันดำยังดูประหลาดอีก
ข้าจะหัวเราะได้ยังไง
เจ้าหญิงไม่ควรเปิดปากหรือหัวเราะนะเจ้าคะ
งี่เง่าที่สุด
เจ้าหญิงก็ต้องมีเหงื่อออก อยากหัวเราะเสียงดังบ้างแหละ
หรืออยากจะร้องไห้
อยากกรีดร้องบ้าง
ไม่เจ้าค่ะ นั้นไม่ใช่เจ้าหญิง
งั้นเจ้าหญิงก็ไม่ใช่คนแล้ว
คุณหนูเจ้าค่ะ
เจ้าตัวเล็กมาให้ผูกซะดีๆ
คุณหนูเจ้าค่ะ
ทางนี้ครับท่าน
เจ้าหญิง
กระผมขออภัยด้วยครับ นางยังเด็กอยู่
ไม่เป็นไรหรอก
นางน่ารักสมเป็นองค์หญิงตัวน้อยจริงๆ
ที่นางแสดงไปเมื่อสักครู่ กระผมขออภัยจริงๆ ด้วยนะขอรับ
อย่าให้มันเป็นเรื่องใหญ่นักเลย
อันที่จริงแล้วนางก็ช่วย...
...ให้ข้าคิดชื่อที่เหมาะสมกับนางได้
กระผมยินดีที่ได้ยินเช่นนั้นครับ
ช่วยประทานนามเพราะให้นางด้วยนะขอรับ
เจ้าหญิง ออกมาพบกับท่านอคิตะสิลูก
สวัสดีคะท่าน
เจ้าหญิง เล่นขิมให้ท่านฟังหน่อยสิลูก
งามจริงๆ
สดใส อ่อนนุ่ม ราวกับใบไผ่
เจ้าหญิง
คางุยะ
ใช่
จากรูปร่างสง่างามราวกับเรียวไผ่
ความสวยงามที่ส่องประกายออกมาจากนาง
ข้าให้ชื่อที่มีความหมายว่า "แสงสว่าง"
ข้าขอให้เจ้าคือ "เจ้าหญิงคายุงะ"
เจ้าหญิงคางุยะ
ทรงประทานชื่อให้นางไพเราะมาเลยขอรับ
ขอบคุณนะเพคะ
ตามประเพณีที่สืบทอดต่อๆกันมา...
...มีการเชิญแขกในจำนวนมากมาย...
...เพื่อร่วมงานเลี้ยงฉลอง ในการใช้ชื่อใหม่ของนาง
ยินดีด้วยจริงๆ
เจ้าหญิงคางุยะ ชื่อนี้เพราะพริ้งจริงๆ
ในงานบรุษรูปงามเต็มไปหมดเลยนะเจ้าคะ
นี่คืองานฉลองของเราจริงเหรอ
ใช่สิเจ้าคะ
แต่ทำไมข้าต้องมานั่งตรงนี้
ข้าคงสนุกกว่า ถ้าไม่ได้อยู่ตรงนี้
ขอบคุณมากๆครับ
งานฉลองชื่อใหม่ของคางุยะ ลากยาวนานกว่า 3 วัน 3 คืน
แด่เจ้าหญิงคางุยะ ที่มีผมยาวสลวย
มันดีมั้ยละครับ
มันดีมั้ยละครับ มันดีมั้ยละครับ
อวดลูกเจ้าให้ดูซักหน่อยได้มั้ย
เจ้าหญิงของเจ้านะ
เจ้าหญิงคางุยะหรือใครก็ได้...
...ที่หลบอยู่หลังกั้นฉากไผ่นะ
ให้เราดูหน่อย ว่านางสวยอย่างที่เขาล่ำลือกันนะ
แบบนั้นไม่ได้หรอก
เฮ้ย เราอุตสามาร่วมฉลอง แต่กลับไม่ให้ไปทักทายนางหน่อยเร๊อะ
แต่นั้นมันผิดประเพณีนะ
นั้นมันสำหรับหญิงสูงศักดิ์ ไม่ใช่สำหรับคนทั่วไป
เดี๋ยวสิ
นางไม่ใช่เจ้าหญิงจริงๆหรอกน่า
นางคือเจ้าหญิงจริงๆ
จ่ายไปเท่าไหร่ล่ะ ถึงได้ชื่อใหม่มา
อย่างน้อยก็ขอดูหน้าหน่อยน่า
อาจหน้าตาน่าเกลียดก็ได้
น่าขำจริงๆ
เอ่อ...
...รู้มั้ยคะว่าเกิดอะไรขึ้น กับคนที่อยู่ตรงนี้มาก่อน
ข้าก็ไม่รู้
พวกเขาคงออกเดินทางไปตามหาต้นไม้ใหม่ก็ได้
ออกเดินทาง
พวกเขาจะกลับมาที่นี้อีก 10 ปี
10 ปี
ตัดต้นไม้เรียบจนหมดภูเขา
ทอดทิ้งแล้วจากไปรอให้ป่ากลับมา
ให้เวลาต้นไม้ฟื้นคืน 10 ปี แล้วก็กลับมาตัดมันอีกครั้ง
ถ่านก็เหมือนกัน
แต่ภูเขายังดูไม่โล้นเท่าไหร่เลย
แถวนี่ยังดูสวยอยู่เลย
มันยังไม่ตายหรอก
ดูนี่สิ
ต้นไม้เริ่มกลับมาพลิบานแล้ว
กลับมารึ
ฤดูใบไม้พลิจะกลับมาจริงเหรอ
แน่นอน
ตอนนี้ต้นไม้กำลังรอวัน กลับมาฟื้นคืนอีกครั้ง
แต่ใคร...
ข้าเคยเห็นมาก่อนนี่
หลังจากวันนั้น เจ้าหญิงคางุยะ
...ก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน อุทิศชิวิตให้กับการเรียน
... อยู่ในความเงียบงัน
เจ้าหญิง
ดูของขวัญทั้งหมดนี่สิ
เหล่าขุนนางทั้งหลาย ยอมรับในตัวลูกแล้ว
นี่แหละคือเครื่องยืนยัน
สำหรับเรื่องในครั้งเก่า...
...พ่อสานกรงไม้ไผ่ใส่นกจาบมาให้ลูก
ขอบคุณค่ะ ท่านพ่อ
ขอบคุณสวรรค์
พ่อวางไว้ตรงนี้นะลูก
เสียงลือเสียงเล่าอ้างถึงความงาม...
... ได้พาผู้คนมากมายมารออยู่หน้าปราสาท...
... โดยหวังว่าจะได้ยลโฉมเจ้าหญิงคางุยะ...
ท่านคือคนสนิทของเจ้าหญิงใช่มั้ย
เอานี่ให้นางด้วย
ได้โปรด
นี่ด้วย
มีผู้ชายอยู่ข้างนอกเต็มไปหมดเลย
พวกเขาขอให้หม่อมฉัน เอาจดหมายมาให้คุณหนูด้วยคะ
และหม่อนฉันก็เอากิ่งซากุระมาให้...
...เพราะคุณหนูออกไปข้างนอกไม่ได้ เพราะผู้มีคนดักรอข้างนอกเต็มไปหมด
ขอบใจจ๊ะ
เรียกกระผมหรือครับ เจ้าชายอิชิซุกุริ
ใช่ เกี่ยวกับเรื่องลูกสาวของเศรษฐีใหม่ ที่ชื่อว่า...
นายท่านคงหมายถึงเจ้าหญิงคางุยะนี่ใช่มั้ยครับ
เบาๆเสียงหน่อยก็ได้
เมื่อกี่เจ้าพูดว่า "เจ้าหญิงคางุยะ" ใช่มั้ย
เจ้าหญิงคางุยะเหรอ ข้าก็ได้ยินเสียงล่ำลือเกี่ยวกับนาง
พวกเขาว่านางนะสวยมาก
เจ้าโง่ เพราะเจ้าเสียงดังแท้ๆ
จะสวยยังไงก็เป็นแค่หญิงสามัญธรรมดา
ไม่ใช่ผู้หญิงที่คู่ควรกับคนอย่างเรา
"เจ้าหญิงคางุยะ" ช่างเป็นชื่อที่อวดดีเสียจริง...
...สำหรับลูกสาวอย่างพวกมิยาซึโกะ
ไม่ใช่ครับ นายท่าน
นางไม่ใช่ลูกแท้ๆของเขา
นางเกิดจากปล้องไม้ไผ่
ปล้องไม้ไผ่
น่าสนใจนี่ งั้นนางก็เป็นนางไม้สินะ?
นั่นเป็นไปไม่ได้แน่นอน ท่านที่ปรึกษา
ว่าไงนะ!
ขณะที่ข้าอยู่ต่อหน้านาง...
...ร่างอันชราภาพนี้ก็เริ่มสั่นสะท้าน...
...ดั่งเช่นน้ำพุที่แห้งผาก กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
เพียงแค่นึกถึง ความงามเพริดนั้น...
...ทำเอาข้าบรรยายอะไรไม่ถูกเลย
หลีกทางไป
ข้าจะต้องแข่งชนะครั้งนี้
ข้าต้องถึงเป็นคนแรก
แม่อัญมณีล้ำค่าต้องเป็นของข้า
ข้าต้องได้นางเป็นเมีย
ข้าจะไปพบเมียข้า
แม่นางเซงามิ แม่นางเซงามิ
อะไรเพคะ
ดูจดหมายพวกนี้สิ
คุณชายผู้สูงศักดิ์ทั้งห้าคนทำลังเดินทางมา...
...อยากแต่งงานกับลูกสาวข้า
คุณพระ
ขอบคุณสวรรค์
อัครราชทูต เจ้าชายสองพระองค์...
แต่เราจะเลือกอย่างไรดี?
พวกเขาอยู่ที่นี่ด้วยกันหมด กำลังรอคำตอบ
ดิฉันเข้าใจแล้ว ทางเจ้าหญิงเดี๋ยวดิฉันจัดการเอง
ท่านไปเตรียมรับรองพวกเขาดีกว่า
ได้เลย
ขอบคุณ ขอบคุณ
ขอบคุณสวรรค์
งานเลี้ยงนั่นคุ้มค่า ทุกบาททุกสตางค์จริงๆ!
พวกเขาต่างมียศที่สูงศักดิ์
องค์หญิงจะเลือกใครก็ไม่มีผิด
งั้น องค์หญิงเลือกตามที่ ปรารถนาได้เลยเจ้าค่ะ
แต่ข้าไม่รู้จักพวกเขาเลยนะ
ไม่ต้องห่วงหรอกเจ้าคะ
คนที่ท่านเลือกหมั้นหมาย ก็จะได้เจอกันในวันวิวาห์
แค่เจ้าหญิงต้องเลือกจากพวกเขาทั้ง 5 คน
แล้วเจ้าหญิงก็เจ้ามีความสุขเจ้าคะ
ข้าจะมีความสุขเหรอ
ข้าไม่ประสงค์จะแต่งงานกับใครตอนนี้หรอกนะ
จะบ้าไปแล้วหรือคะคุณหนู
เวลามีผู้ชายดีๆมาของแต่งาน ควรรีบตกลงให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
นั้นคือที่สุดของความสุขเลยนะเจ้าค่ะ
ทำไมถึงได้ลังเลล่ะเจ้าคะ?
กับใครสักคนในกลุ่มนี้ จะทำให้ท่านมีความสุขแน่นอน
ข้าจะไม่มีทางเลือกพวกเขาหรอก
ได้โปรดบอกให้พวกเขาไปซะ
เจ้าหญิงอยากให้ท่านพ่อเสียใจเหรอเพคะ
ท่านดีใจ ราวกับเป็นคนโดนดูตัวซะเอง
ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว เชิญทางด้านนั้นได้เลยขอรับ...
ได้โปรดให้แต่ละท่านพูด ตามลำดับฐานันดรนะเจ้าคะ
ข้าคือเจ้าชาย คุราโมจิ
องค์หญิง...
...ความรู้สึกของข้าต่อท่านนั้น เป็นไปตามจดหมายที่เขียนมา
ถ้าเกิดว่า ท่านได้มาเป็นชายาของข้าแล้ว...
...ความสุขของข้าคงเป็นดั่งได้พบ กิ่งอัญมณีจากต้นไม้...
...แห่งภูเขาโฮราอิในประเทศจีน...
...ที่มีรากเงิน ลำต้นทอง และออกผลเป็นไข่มุก
สำหรับข้า ท่านเป็นดั่งสมบัติ ที่ไม่อาจครอบครองได้เช่นนั้นเอง
ถ้าท่านจะ...
ข้าคือเจ้าชาย อิชิซึคุริ ถ้าท่านยินยอมมาเป็นชายาของข้า
...ข้าจะกราบเทิดทูนท่านทั้งวันและคืน หน้าผากแตะที่พื้น...
...ดั่งเช่นการไหว้บาตรหิน ขององค์พระพุทธเจ้าในอินเดีย
ท่านจะปฏิบัติต่อนาง ดังเช่นก้อนหินรึ?
สำหรับข้าท่านเปรียบเหมือน ผ้าคลุมจากขนของมุสิกเพลิง
เมื่อใส่เข้าไปในกองเพลิง มลทินทั้งหลายต่างถูกเผาทำลายสิ้น...
...แต่ไม่เผาผลาญตัวเอง เพียงเปล่งประกาย...
...สว่างเจิดจ้ายิ่งขึ้นเท่านั้น
ท่านนั้นบริสุทธิ์ดั่งเช่น สมบัติล้ำค่าอันนี้ของจีน
ท่านเปรียบเจ้าหญิงคางุยะเป็นหนังหนูงั้นรึ?
สำหรับข้า เจ้าหญิง...
ท่านเป็นดังอัญมณี ที่มีรัศมีฉายประกายยิ่งกว่า...
...หินห้าสีที่ส่องแสงจากคอของมังกร!
ไม่ ไม่ ไม่!
สำหรับข้า เจ้าหญิงคางุยะ...
...เหมือนกับเปลือกหอยเบี้ย ที่นกนางแอ่นกกไว้ดั่งสมบัติ
...และเป็นเครื่องรางให้คลอดปลอดภัย
"สมบัติ"...
เปลือกหอยเบี้ยเป็นสมบัติ? น่าหัวเราะ!
แต่ว่าคอมังกรมันเหม็น!
มันคืออัญมณี บน คอมังกร
ช่างเป็นเพลงที่ไพเราะนัก!
ข้ายินดีกับความรู้สึกเหล่านี้ ที่มีให้สำหรับคนคนหนึ่ง...
...ที่ท่านไม่เคยพบหรือกระทั่งเห็น
ข้าขอ...
...ให้ท่านนำมาให้ข้า...
...สมบัติอันหายากเหล่านี้ ที่ท่านได้พูดไว้
ดังนี้จะทำให้ข้าสามารถ รับรู้ได้อย่างแจ่มแจ้ง...
...ว่าท่านนั้นให้ค่าข้าแค่ไหน
เจ้าชายคุราโมจิ นำกิ่งอัญมณีของต้นโฮราอิมาให้ข้า
เจ้าชายอิชิซึคุริ บาตรหินขององค์พระพุทธเจ้า
แต่...แต่ว่า...
อัครราชทูตขวาอาเบะ ผ้าคลุมมุสิกเพลิง
อะไรนะ?!
ที่ปรึกษาสูงสุดโอโตโมะ อัญมณีจากคอมังกร
และที่ปรึกษาอิโซโนคามิ เปลือกหอยเบี้ยของนกนางแอ่น
เป็นไปไม่ได้!
ไม่ ไม่ไม่ไม่...
สิ่งเหล่านี้อาจจะไม่มีจริง!
มันเป็นแค่คำพูดที่ดูดีเท่านั้น!
ไม่หรอก
ท่านต่างเปรียบข้าเป็นดัง สมบัติล้ำค่าหายากนี้
ถ้าข้าได้มาสักอย่าง...
...ข้าก็จะยินดีที่จะเป็น"สมบัติ" ของบุรุษผู้นั้น
ข้าต้องขออภัยด้วย
นางไม่รู้เรื่องโลกภายนอก
แต่นางต้องงดงามแน่ เสียงของนาง ดนตรีของนาง...
เห็นด้วย! เพลงที่เล่นนั้น เป็นสิ่งที่เกินกว่าจะมีในโลกนี้
แต่การจัดให้พวกเรา ทำภาระกิจที่เป็นไปไม่ได้นี่สิ...
ไม่ต้องสงสัย
นางเป็นสมบัติ อันมิอาจเอื้อมได้จริงๆ
แย่แล้วเจ้าคะ
พอพวกเจ้าชายไป คนอื่นข้างนอกก็หายไปหมดเลย
หายไปเหมือนน้ำไหลเลยใช่มั้ย
เจ้าคะ
หม่อมฉันเลยควรมาบอกคุณหนู
เจ้าหญิงค่ะ
ป่ะ
ไปไหนคะ
ข้างนอก
ไปดูดอกซากุระนะสิ
ไปชวนท่านพ่อท่านแม่ด้วย
ข้าคงไม่สามารถสอนอะไรได้แล้วละเจ้าคะ
แต่ ถ้าเกิด...
... พวกเจ้าชายกลับมาละ
ไม่มีคราวหน้าแล้วละเจ้าคะ
ดิฉันขอลาออกคะ
แต่...
เกี้ยวที่เจ้าหญิงสั่งให้เตรียมพร้อมแล้วขอรับ
บอกพวกเขาจะไปไหนก็ไป
ว้าว
สวยจังเลย
หยุดก่อน
เจ้าหญิงเพคะ
วิเศษอะไรอย่างนี้
หม่อนฉันขอโทษคะคุณผู้หญิง
อภัยให้พวกเรานะครับ
ป่ะลูก
วิวตรงนี้สวยจริงๆน่ะเจ้าคะ
สวยจริงๆด้วย
กลับบ้านเถอะคะ
ข้างหน้ามีเรื่องกันนะเจ้าคะ
มีคนวิ่งมาทางนี้ด้วย
เซเตมารุ
วิ่งเร็ว
พี่เซเตมารุ
เป็นอะไรไป
พวกนั้นจะจับเรานะ
เราไปล่ะ
ยัยเด็กหน่อไม้
พี่เซเตมารุ
ไปเหอะ
สามปีผ่านไป
ไปซะสิ
วันนี้อากาศดีจริง ดูสวนพวกนี้กำลังสวยทีเดียว
ใช่คะ แต่ท่านแม่รู้มั้ย...
...มันจะดูเปลี่ยนไป เวลามองจากตรงนี้
โอ่
เหมือนภูเขาหลังบ้านเราเลยใช่มั้ยคะ
จริงด้วย
ทั้งป่า ทั้งภูเขา
มีบ้านของเราด้วย
แล้วหญ้าพวกนี้ก็คือต้นไผ่
ต้นโกฐจุฬาก็เหมือนต้นไม้เลย
แม่เห็นแสงจันทร์ส่องอยู่หลังเขาด้วย
และเรายังข้ามสะพานขึ้นไปบนเขานั้นได้...
เจ้าหญิง
อยู่ไหนลูก
มาอยู่ในครัวอีกแล้ว
แค่มาอยู่เป็นครั้งเป็นคราวเอง
ครั้งคราวที่ไหน ตลอดเวลาต่างหาก
ยังไงก็เถอะ
เจ้าชาย
เจ้าชายคุราโมจิได้นำ กิ่งอัญมณีแห่งโฮราอิมาได้
เป็นไปไม่ได้
มันเหลือเชื่อ แต่เจ้าชายทำตามคำพูดของท่าน
เจ้าคงคิดว่าท่านคงจะโกรธ ที่ต้องทำภาระกิจแบบนั้น...
...แต่ว่าท่านนำมันกลับมาได้จริงๆ กิ่งอัญมณีนั่น!
เอาล่ะทีนี่ลูกก็เตรียมตัวเข้าวิวาห์ได้เลย
พ่อต้องรีบหน่อย
เจ้าทั้งสองจะต้องมีห้องนอนใหม่
ถ้าแม่หญิงซากามิอยู่ก็ดีสิ
หนูไม่อยากจะเชื่อเลย
เตรียมห้องนอน
เจ้าหญิงคางุยะ
เจ้าหญิงอยู่ไหน
รอหน่อยนะคะเจ้าชาย
ท่านมิยาซึโกะ
ขอโทษด้วยนะ
ข้ารีบมาที่นี่ จนไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าเลย
โอ้ นี่ช่างมหัศจรรย์นัก ขอบคุณสวรรค์
ทางนี้เลยครับ
เข้ามาครับ
ไม่ต้องมากความ ข้าจะแสดงสิ่งที่ข้าให้สัญญาไว้
มันสวยงามมากทำให้ตาพร่าเลยทีเดียว
ตามที่ปรารถนา กิ่งอัญมณีแห่งโฮราอิ
เจ้าหญิงคางุยะ ท่านอยู่ข้างในใช่ไหม?
เข้ามาดูใกล้ๆสิ
โปรดรอสักครู่
ก่อนอื่น ข้าขอถาม ว่าท่านได้มาอย่างไร
แน่นอน
สามปีที่แล้ว ข้ารับปากที่จะทำตามที่ท่านปรารถนา
ข้าล่องเรือ...
...และตั้งจุดหมายไปที่ภูเขาโฮราอิ
ถูกคลื่นลมโหมกระหน่ำ...
...และขาดแคลนอาหาร
...หลังจากตรากตรำ ผ่านความลำบาก
...ดูสิ!
นั่นมันภูเขาอะไรกัน แลดูงดงามแต่ก็น่ากลัว?
อัศจรรย์!
มันมีแม่น้ำที่เป็นทอง เงินและแก้ววิฑูรย์
ดู
นางฟ้าสวรรค์ตักน้ำด้วยถังเงิน
สวัสดี
ภูเขาลูกนี้มีนามว่าอะไร?
นี่คือภูเขาโฮราอิ
และข้าชื่อว่าอุคันรุริ
ในที่สุดข้าก็เดินทาง มาถึงภูเขาโฮราอิ
โดยไม่หันไปมองนางฟ้าอีกครั้ง ข้าปีนภูเขาขึ้นไป
ดูต้นไม้อันแสนงดงามนั่นสิ
กิ่งเงิน ลำต้นทอง และออกผลเป็นไข่มุก
ช่างงดงามยิ่งนัก
หรือว่านี่จะเป็นกิ่งอัญมณีแห่งโฮราอิ...
...ที่เจ้าหญิงคางุยะปรารถนา?
นี่แหละใช่เลย ข้าจึงหักเอามา
มองครั้งเดียวมีความหมาย ยิ่งกว่าเรื่องเล่าร้อยๆเรื่อง
ได้โปรดออกมาดูด้วยตัวท่านเองสิ
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ไปให้พ้นทางข้า
เกิดอะไรข้างนอกนั้นนะ
ข้าขอตัวสักครู่นะครับ ขอออกไปดูก่อน
ออกไป นางต้องอ่านนี่ก่อน
เกิดอะไรขึ้น
จ่ายค่างานฝีมือเรามา เครื่องอัญมนีที่เราทำ
อะไรนะ
ทำขึ้นมา
ข้าคืออายาเบะแห่งอุจิมาโระ จากกลุ่มช่างฝีมือ
เจ้าชายคุราโมจิได้ให้พวกเรา ประดับอัญมณี...
...และตกแต่งพวกมันให้เป็น กิ่งอัญมณี
ว่าไงนะ
แต่เจ้าชายไม่ยอมจ่ายเราซักแดงเดียว
ไม่จริงน่า
โอ้..
และเนื่องจากเจ้าหญิงคางุยะ เป็นหนึ่งในสนมของเจ้าชาย...
...ขออภัยเป็น ชายา ของเจ้าชายอยู่ที่บ้านนี้...
...พวกเราไม่มีทางเลือก...
...จำเป็นจะต้องมาที่นี่ เพื่อขอให้ชำระเงินแทน
ข้าเข้าใจล่ะ
เกิดอะไรกัน จะ เจ้า....
เขาไปไหนแล้วล่ะ
แล้วกิ่งไม้ล่ะ
พ่อค่ะ เกรงว่าเขาเอามันหนีออกไปด้วยแล้วละค่ะ
อะไรนะ
ได้โปรดจ่ายเงินให้นายช่างคนนั้นด้วยนะคะ
รับนะ
คนต่อไปที่ถูกเรียกมายังคฤหาสน์ คืออัครราชทูตขวาอาเบะ
ดูสิ
ดูความแวววาวของมันสิ!
ในโลกนี้ไม่มีใครเคยได้เห็น ของหมั้นสูงค่าขนาดนี้
แต่ถ้ามันทำให้เจ้าหญิงคางุยะ พอใจได้ละก็...
...มันก็ถือเป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น
ถ้าเช่นนั้น...
อา ท่านอยู่ที่นี่เองหรือ?
ใส่มันเข้าไปในกองเพลิงสิ
หือ
มีอะไรหรือ
ถ้ามันเป็นขน ของมุสิกเพลิงจริงๆ
...มันจะไม่ไหม้ แต่จะส่องประกายมากยิ่งขึ้นสินะ
แน่นอน!
ผ้าคลุมนี่เป็นของแท้!
วางบนกองเพลิง มันจะไม่ไหม้
อย่างน้อย มันควรจะไม่ไหม้
นอกจากว่าระหว่างข้ากับเจ้าหญิง...
...ยังมีบางสิ่งที่เป็นมลทินอยู่
ใช่ แน่นอน
เหตุผลที่ว่ามานั้นจะพิสูจน์ได้ถ้าโยนใส่ในกองไฟ
เผาสิ่งมลทินให้ข้า หมดความสงสัย
เอางั้นก็ได้
ดูสิ
เจ้าเห็นรึเปล่า
อ้าก
ผ้าของข้าไหม้แล้ว
หมดแล้วทุกสิ่งทุกอย่าง
เจ้ารู้มั้ยว่าผ้านี้ราคามันเท่าไหร
ดูที่เจ้าทำสิ
เพราะเจ้าโยนมันลงไปในกองไฟ
ช่างน่าโกรธเคืองนัก!
ไม่รู้ว่าเจ้าชาย ทรงเสียเงินไปเท่าไหรกับผ้าปลอมนั้น
สำหรับบุรุษเหล่านั้น ข้าคาดว่านั่นคือสิ่งที่ข้าเป็น
กิ่งอัญมณีปลอม หรือว่าผ้าคลุมขนมุสิกที่ไหม้
แต่ว่าของทั้งสองสิ่ง มีค่ามากนะเจ้าคะ
ไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ
ท่านที่ปรึกษาสูงสุดโอโตโมะ ได้ออกทะเลไปแล้ว
...ในภาระกิจตามหาอัญมณี ที่คอของมังกร
เขาว่ากันว่าเพื่อที่จะได้แต่งงานกับท่าน...
...ท่านโอโตโมะไล่ภรรยาออกไป...
...แล้วก็สร้างคฤหาสน์ใหม่หมด
การตัดสินใจของนักรบ ช่างเป็นเรื่องน่าฉงนเสียจริง
เอาล่ะเจ้ามังกร ออกมาเจอกันหน่อย
ระวัง
มังกร
อภัยให้ข้าด้วย อภัยให้ข้าด้วย
มีอีกตัว
ช่วยด้วย
ใจเย็นครับ เดี๋ยวพายุก็ผ่านไป
ระหว่างนั้นเองเจ้าชายอิชิซึคุริ ได้มาหาเจ้าหญิงคางุยะ
ฝ่าบาท หรือว่านี่คือ บาตรหินขององค์พระพุทธเจ้า?
เอาสิ่งนี่ให้นางที
แล้วนี่คืออะไรหรือครับ
ได้โปรส่งให้นางที
ได้ขอรับ
เจ้าหญิงเจ้าชายอิชิซุกุรินำสิ่งนี่มาให้
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ข้าได้ยินเสียงของท่าน เมื่อสามปีก่อน...
...ท่านได้เข้ามาสถิตย์อยู่ภายในใจของข้า
แม้จะสิ้นหวังข้าก็ได้ออกตามหา บาตรหินขององค์พระพุทธเจ้า
ข้าเดินทางผ่านทุ่งหญ้า ภูเขา ไปเยือนทุกวัดในแผ่นดิน
ในที่สุดด้วยความเหนื่อยล้า ข้าก็นั่งลงตรงหินข้างทาง
ทันใดนั้นสายตาข้าก็ได้ พบกับดอกไม้ที่อยู่ตรงเท้า
อา ความรู้สึกของข้าที่มีต่อท่าน บานออกมาอย่างไม่มีใครรู้...
...ดั่งดอกไม้ดอกนั้นนั่นเอง
นั่นเองทำให้ข้าคิดได้...
...นั่นคือสิ่งที่ข้าอยากมอบให้ท่าน...
...และสิ่งที่ท่านอยากได้นั้น...
...ไม่ใช่สมบัติอันมิอาจเอื้อม แต่เป็นดอกไม้ต่างหาก
พูดอีกอย่างนี่ก็คือ สัญลักษณ์การบูชาของข้าต่อท่าน
"การบูชา"
เจ้าหญิงคางุยะ ท่านคือคนคนนั้น...
...คนที่ข้าจะมอบหัวใจให้
ขอให้ท่านได้โปรดรับ ดอกไม้ดอกนั้น...
...และการบูชาของข้าด้วย?
ข้ารักต้นไม้มาตลอด
ข้ารู้สึกจับใจโดยดอกไม้ไร้ชื่อ ที่เติบโตอยู่ข้างถนน
และข้าก็หวังว่า...
...ข้าจะสามารถใช้ชีวิตได้ดั่ง ดอกไม้แห่งทุ่งเหล่านั้น
เจ้าหญิงโปรดมากับข้า ไปยังที่ที่ไม่ใช่ที่นี่
พวกเราจะไปจากเมืองหลวง และประเพณีของเมือง
...เพื่อไปยังทุ่งสีเขียวที่ เต็มไปด้วยดอกไม้ นก ปลา
ที่ไหนสักแห่ง ที่ไม่ใช่ที่นี่
เราจะหัวเราะ ร้องเพลง นอนหลับ ตามใจที่เราต้องการ
เช้ายันมืด ช่วงเวลาใดก็ได้ทำตามใจ...
...ให้พวกเราได้สร้างเรื่องราว อันสวยงามด้วยกันเถอะ
ได้โปรดไปกับข้าเถอะ ไปยังที่ที่ไกลจะที่นี่
ที่ที่เขียวขจีทุ่งดอกไม้งาม ที่มีปลาว่ายน้ำ หมู่นกร้องเพลง
ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่
อะไรกัน
ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่หรือที่รัก
ข้าคงยินดีที่ได้ไปที่นั้นกับท่านอีกครั้ง
ข้าขอโทษ
อภัยให้ข้าด้วย
มีดอกไม้กี่ดอก
ที่เจ้าชายเด็ดแล้วขว้างทิ้ง
ปล่อยให้ต้องโกนหัว
แล้วกลายเป็นนางชี
ข้าเจอแล้ว
เอาข้าลงไปที
ในระหว่างนั้นเอง...
...ที่ปรึกษาอิโซโนคามิ กับเปลือกหอยเบี้ยของนกนางแอ่น
นายท่าน
เขาตายแล้วเหรอ
เพคะ
เขาตกลงมาแล้วหลังหักเจ้าค่ะ
เกิดอะไรขึ้นลูก
สวนนี้ของปลอม
ปลอม
ของปลอม
นี่ก็ปลอม
ปลอม
ทุกอย่างเลย
ลูกก็ด้วย
พอเถอะลูก
ความผิดของหนูเองที่ทุกคนต้องเป็นแบบนี้
ไม่ใช่ ไม่ใช่ความผิดของลูก
ใช่สิคะแม่
เพราะหนูมันจอมปลอม
เจ้าหญิง
หนูไม่ได้หวังให้มันเป็นแบบนี้เลย
ไม่แน่นอนจ๊ะ
แต่มันก็ไม่ใช่ความผิดลูก
ขณะนี้นอกจากเรื่องความปรารถนาของเจ้าหญิง ยังมีเรื่องอื่นอีกที่มีการพูดคุยถึงเธอ
องค์จักรพรรดิเอง เริ่มสนใจด้วยเช่นกัน
นางล้อเล่นกับทั้งห้าขุนนาง
น่าสนใจนัก
นั่นหมายความว่า...
...เจ้าหญิงคางุยะผู้นี้ ต้องการมาหาข้า
ส่งคำสั่งออกไปให้นางมาที่นี่ มารับใช้ในราชสำนักนี้
ขอรับ
ถ้านางมาละก็ข้าจะให้พ่อของนาง ซานุกิ มิยาซึโกะ...
...มีตำแหน่งในราชสำนัก
ได้ครับท่าน
ขอบคุณสวรรค์
เจ้าหญิง
ใจเย็นๆพ่อ
เจ้าหญิง
ลูกพ่อมีข่าวดีมาบอก
องค์จักรพรรดิ์ต้องการพบลูกที่วัง
ลูกจะได้เป็นหนึ่งในนางในของท่าน
และพ่อก็จะได้สวมหมวกราชบริพาร
เยี่ยมยอดที่สุด
ฟังเจ้าพูดสิ ไม่นึกถึงหัวอกลูกสาวเจ้าบ้างหรือ
เจ้าต่างหากที่ไม่เข้าใจ
นี่คือสิ่งที่เราเพียรพยายามทำมาตลอด
เจ้าหญิงที่เพียบพร้อม
ไม่มีความสุขอื่นไหนที่หญิงแผ่นดินนี้ต้องการอีกแล้ว
ในที่สุดเจ้าหญิงของพ่อก็มีความสุขเสียที
ท่านพ่อ
ลูกขอโทษ ได้โปรดตอบปฏิเสธไปด้วย
ลูกไปอาจเป็นขององค์จักรพรรดิ์ได้หรอกคะ
เจ้าพูดอะไร นี่เจ้าจะได้เป็นนางในเลยนะ
คำตอบของลูกคือไม่
แต่ลูกทำไม่ได้...
... ไม่มีใครขัดพระประสงค์ ขององค์จักรพรรดิ์ได้หรอกลูก
ได้โปรด คิดทบทวนใหม่ก่อนสิลูก
หากท่านกล่าวหาลูกเยี่ยงนั้น
ว่าขัดพระประสงค์ของพระองค์
ก็ให้เขาฆ่าลูกแทนละกัน
เจ้าหญิง
ถ้าหากพ่อหวังจะมีความสุข โดยการได้สวมหมวกราชบริพาร
งั้นลูกก็จะไปกับพระองค์
เมื่อลูกได้เห็นพ่อใส่หมวกแล้ว ตอนนั้นลูกก็จะฆ่าตัวตาย
อะไรนะ นางไม่ยอมงั้นรึ
หมายความว่าไงกัน
หญิงสาวทั่วแผ่นดินต่างใฝ่ฝันจะมาเป็นเมียข้า
น่าสนใจจริงๆ แบบนี้ยิ่งทำให้ข้าอยากเจอนาง
ถ้านางอยากเล่นตัวนัก ข้าจะไปที่ปราสาทของมิยาซึโกะดูซะหน่อย
ได้ขอรับ
นางนี้ขอรับ
นางเล่นได้เพราะจับใจมาก
งดงามยิ่งนัก
กลับไปพระราชวังกับข้านะ
ทำไมพระองค์ทำเช่นนี้
ไม่มีผู้หญิงคนไม่มีสุข เมื่อข้ากอดแบบนี้
ข้าจะไม่ยอมเป็นของท่าน
ถ้าข้าต้องการ เจ้าก็ต้องยอม
เอาเกี้ยวมารับนางที
อะไรเนี่ย
เจ้าหายไปไหน
ตอนนี้เจ้าอยู่ไหน
ข้าขอโทษกับการกระทำเมื่อกี่ โปรดแสดงตัวเทอญ
ได้โปรด
ข้าจะไม่ทำอะไรเจ้าแล้วก็จากไป
สวยงามอะไรอย่างนี้
จำที่ท่านสัญญาได้มั้ย
วันนี้ข้าขอยอมแพ้ละกัน
ยันไงก็ตาม ข้ายังคงเชื่อ
ว่าเจ้าจะมีความสุขเมื่ออยู่กับข้า
สวยมากๆ
เมื่อองค์จักรพรรดิ์เสด็จกลับวังไป
ทุกค่ำคืนมีพระจันทร์โผล่มา
นางจะออกมาจ้องมองดวงจันทร์
มีอะไรหรือเปล่าลูก
พักหลังนี้ไม่มาเจอแม่เลย
เจ้าปล่อยให้สวนรกร้างหญ้าเต็มไปหมด
แล้วทุกคืนลูกเอาแต่ออกมามองแต่ดวงจันทร์อีก
มีอะไรหรือเปล่า
ไม่มีเจ้าคะ
ต้องมีสิ
พ่อมองตาเจ้าพ่อก็รู้ได้
ไม่มีอะไรจริงๆเจ้าคะ
ไม่จริงหรอก
บอกแม่ก็ไม่ได้เชียวรึ
หนูไม่อยากกลับไปดวงจันทร์คะแม่
กลับไป
ดวงจันทร์
หนูขอร้องแล้วว่าให้หนูอยู่ต่อ
ที่นี่ ที่โลกนี้
แต่พวกเขาจะมารับหนู ในคืนวันที่ 15
รับลูกรึ
พ่อไม่เข้าใจ
นี่เจ้าหญิง
บอกอะไรให้พ่อกระจ่างกว่านี้ได้มั้ย
ที่เจ้าพูดมา เป็นเรื่องจริงหรือ
ลูกเป็นคนที่ถูกส่งลงมาจากพระจันทร์
พระจันทร์
เพราะยังนี้นี่เอง
ใช่คะ
ลูกเริ่มจำได้ทั้งหมด ก็เมื่อตอนที่องค์จักรพรรดิ์มา
และตอนนี้ในวันที่ 15 ชาวพระจันทร์จะมาหาลูก
และจากพ่อแม่ไปตลอดกาล
พ่อไม่เข้าใจ เจ้าคิดจะทิ้งพวกเราไปรึ
นี่คือสิ่งที่พวกเราควรได้รับรึ
แต่ทุกสิ่งที่พ่อทำ ก็เพื่อความสุขของลูกทั้งนั้น
ความสุขที่พ่อทำให้ลูกมันมากเกินจะรับไหว
ไม่ทันได้คิด...
...ลูกก็วอนขอให้พวกเขามาช่วยลูก
เมื่อตอนที่จักรพรรดิ์มาโอบตัวลูก ความรู้สึกภายในของลูกกรีดร้องว่า...
..."ลูกไม่ต้องการอยู่ที่นี่อีกต่อไป"
หมายความว่าลูกเป็นคนเรียกพวกเขา มารับลูกกลับดวงจันทร์เองรึ
ลูกทำอย่างนั้นได้ยังไง
เจ้าทำอะไรลงไป
แต่ข้าไม่อยากกลับไปแล้ว ข้าอยากอยู่ที่นี่
งั้นเจ้าก็ต้องได้อยู่ต่อ
พวกนั้นจะมารับลูกก็ได้...
...แต่อย่าหวังจะได้เจ้าไป
มันสายไปแล้ว
พวกเขากำลังจะมา
อะไรที่ทำให้ลูกต้องมาอยู่ที่นี่กัน
โกรธเกรี้ยวไปกับการ ต้องตกเป็นของๆใคร
...ปฏิเสธความปรารถนาของท่าน...
...และหลอกตัวเองไปกับ ทุ่งหญ้าภูเขาปลอมๆนี้
บัดนี้เมื่อต้องจากไป ในที่สุดข้าก็ระลึกได้
...ว่าเหตุใดข้าจึงต้องมายังที่นี้
...และทำไมในแผ่นดินประหลาดนี้ ข้าถึงรู้จักเพลงๆนั้น
นก แมลง และฟูงสัตว์ป่า
ใช่แล้ว
ข้าต้องการอยู่ที่นี่ กับเหล่าแมลงและฝูงสัตว์
ข้าไม่อยากจากที่นี่ไปเลย
เจ้าคิดเหรอว่าพ่อจะยอมให้ลูกไป
นับตั้งแต่วันที่พ่อเจอเจ้าในปล่องไผ่
พ่อก็รักเจ้า เหมือนลูกแท้ๆของตัวเอง
เมื่อตอนที่พออุ้มลูก เปลี่ยนเสื้อผ้าให้เจ้า ดูเจ้าเดินด้วยตัวเอง
ตอนนั้นพ่อมีความสุขราวกับขึ้นสวรรค์
มันยังไม่สาย
ลูกจะต้องไม่ไปไหน
ลูกจะต้องอยู่ในอ้อมแขนพ่อ
เราจะไล่พวกเขาไปให้พ้น
ไม่สนว่าจะมารับลูกไปยังไงก็ตาม
ใครอยู่แถวนี่บ้าง
เตรียมตัวอารักขาเจ้าหญิง
อภัยให้ลูกด้วย ท่านพ่อ
เสียงดังหนวกหูจริง
มาร้องเพลงให้ครึกครื้นหน่อยดีกว่านะ
หมุนวนเวียนสับเปลี่ยนคล้อยไปมา
ดังกับกังหันวิดน้ำ
วนกลับขึ้นมาราวสุริยา
นก แมลง และฝูงสัตว์ป่า
พื้นหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้
ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และ ฤดูหนาว วนเวียนไปมา
หมุนวนเวียนสับเปลี่ยนคล้อยไปมา
ไปยังห้วงเวลาที่ห่างไกล
เรียกกลับมาที่ดวงใจของข้า
นก แมลง และฝูงสัตว์ป่า
พื้นหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้
สอนข้าให้รู้ว่าสึกอย่างไร
ถ้าเจ้าได้ยินเสียงควรญโศกาของข้า
วันนั้นข้าจะกลับไปหาเจ้า
เพลงนี้มีเนื้อร้องอย่างอื่นด้วยหรือเนี่ย
นานมาแล้ว...
...ใครซักคนที่เคยกลับมาจากที่นี่ ร้องเพลงนี้อยู่บนดวงจันทร์
เมื่อเขาใส่เสื้อผ้าของชาวพระจันทร์แล้ว เขาก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างของที่นี่หมดสิ้น
ทั้งความโศกเศร้าความเสียใจ
แต่เมื่อใดที่นางร้องเพลงนี้ น้ำตาก็จะไหลออกมาจากตาของนาง
เหมือนมีเหตุผล หรือเวทมนต์ที่ต้องใจลูกเหมือนกัน
และตอนนี้ลูกรู้แล้วว่านางรู้สึกอย่างไร
และทำไมลูกถึงปรารถนาจะอยู่ที่นี่ และยอมผิดกฎ...
...และอาจเป็นเหตุผล ที่ลูกถูกส่งมาที่นี่
เจ้าหญิง!
นางต้องการ...
...ที่จะกลับมาที่นี่ ลูกมั่นใจเช่นนั้น
"ถ้าข้าได้ยินเจ้าครวญหาข้า ข้าจะกลับไปหาเจ้า"
"ถ้าเจ้ารอคอยข้าด้วยใจจริง...
...ข้าจะไปในทันใด"
ข้าต้องการกลับบ้าน! ในตอนนี้เลย!
ไปเตรียมเกี้ยวซะนะ แล้วอย่าบอกคนอื่นด้วย
ดอกขิงนี่น่า
ไม่ได้มานานแล้วนะเนี่ย
หม่ำม่ำ
หิวละสินะ
เจ้าได้ยินอะไรมั้ย
ไม่นะ
ข้าขอตัวหน่อยนะ
พี่เซเตมารุ
นั้นพี่เหรอ
ยัยหน่อไม้
ข้ายังเรียกแบบนั้นได้ใช่ไหม
พวกเรากำลังจะกลับมาอยู่ที่นี่
ระหว่างทางผ่านมา ข้าคิดว่าได้ยินเสียงเจ้าร้องเพลง
ข้าดีใจที่เจอพี่นะ
เอ่อ อืม..
แต่ทำไมเจ้ากับมาที่นี่แถมใส่ชุดแบบนั้นอีก
ตลอดเวลาข้าอยากกลับบ้านมาตลอด
บ้าน
ที่นี่เหรอ
ใช่
ไม่ชอบอยู่ในเมืองแล้วหรือไง
ใส่เสื้อผ้าสวยๆ บ้านใหญ่โต กินอาหารดีๆ
ตลอดเวลาข้าคิดถึงที่นี่ กับช่วงเวลาที่พวกเราเล่นสนุกกัน
พวกนั้นคงใกล้มาถึงที่นี่แล้วละ
ที่ได้อยู่กับพี่เซเตมารุ
อยู่กับพี่เซเตมารุ ข้าคงมีความสุขน่าดู
กับข้าเหรอ
นั้นคือสิ่งที่ข้าคิด
คงใช่มั้ง
เจ้าใช้ชีวิตต่างจากพวกเรามาก
ข้าต้องมีความสุขมากแน่นอน ข้ามีความสุขมากเมื่อสมัยเรายังเด็กกันอยู่
ใส่เสื้อผ้าขาดๆ
อดมื้อกินมื้อ
บางทีก็ต้องขโมย
ข้าเห็นแล้วละ
ข้าเห็นพี่ถูกซ้อมด้วย
นั่นไม่ใช่เรื่องอะไรหรอก
ถูกต้อง ตราบใดที่พี่ยัง ตอบกลับได้ด้วยการมีชีวิตอยู่
ข้ารู้ ว่าตอนนี้ข้ามีความสุข
ยัยหน่อไม้
แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว
มันสายไปแล้ว
สายเหรอ
องค์จักรพรรดิใช่ไหม
ไม่
จะไม่มีใครได้เป็นเจ้าของข้า
แล้ว...
มันเกิดขึ้นไม่ได้อีกแล้ว
ทำไมล่ะ เราเริ่มกันตอนนี้ได้นะ
เราหนีกันเถอะ
ตอนนี้เลย
ข้าจะแบกเจ้าไว้บนหลัง
เราจะหนีไปไกลๆ ที่ๆไม่มีใครรู้จักเรา
ข้าหนีไม่ได้
ต้องได้สิ
ถ้าพวกเขาหาเราพบ ข้าจะปกป้องเจ้า
พวกเขาพบข้าแล้ว
หมายความว่ายังไง
พวกเขาพบแล้ว
พวกเขาพบเจ้าแล้ว...
แล้วไงล่ะ
ใครสน
ยังไงเราก็จะหนีไปด้วยกัน
มาเถอะ
พี่ซูเตมารุ
ได้
ข้าจะวิ่งด้วย เร็วสุดชีวิตเลย
เจ้าหนูหน่อไม้
พี่ซูเตมารุ
โอ โลกและสวรรค์ รับข้าไปที
ได้โปรด
ขอข้าอยู่ต่ออีกหน่อยเถอะนะ
เพื่อจะได้สัมผัสความสุขบนโลกใบนี้
หมายความว่ายังไง
ข้ากอดเจ้าอยู่
กอดข้าแน่นๆ อย่าปล่อยนะ
เจ้าหนูหน่อไม้
ฝันเหรอ
ข้าฝันไป
พ่อจ๋า
พ่อ
พ่อจ๋า
ในที่สุด วันที่ 15 สิงหาคมก็มาถึง
ยิงธนูได้
เจ้าหญิง
นก แมลง ฟูงสัตว์ป่า
พื้นหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้
ออกดอก ผลิตผล แล้วร่วงโรยไป
เกิด เติบโต แล้วดับสูญ
สายลมยังพัด ฝันยังโปรยลงมา
ดังกังหันวิดน้ำ
ชีวิตต่างหมุ่นเวียนไปมา
เจ้าหญิง
ดับสูญสิ้นแล้วเกิดใหม่ขึ้นมา
อย่าไปเลยนะลูก
ช้าก่อน
ขอเวลาหน่อยนะคะ
ก่อนที่ข้าจะสวมผ้าคลุมนี้...
...แล้วลืมทุกอย่างเกี่ยวกับที่แห่งนี้
ขอเวลาข้าอีกหน่อยเถิด
เจ้าหญิง
แม่จ๋า พ่อจ๋า
เจ้าหญิง
เอาเราไปด้วยสิลูก
พ่อคะแม่คะ อภัยให้ลูกด้วย
มาเถอะ
ไปอยู่ที่บริสุทธิ์อย่างดวงจันทร์
ทิ้งโลกที่แสนเศร้าหมองและโสมมนี่เถอะ
มันไม่ได้โสมม
ที่นี่มีการแบ่งปัน ความเศร้า
ผู้คนทุกคนอยู่เรียนรู้ ทุกความแตกต่างของกันและกัน
ไม่ว่าจะเป็น นก แมลง ฟูงสัตว์
พื้นหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้
และความรู้สึก
เจ้าหญิง
อภัยให้พ่อด้วยนะแม่
ความสุขที่ได้รู้เมื่อได้พบได้สัมผัสเธอ
ซาบซึม หลั่งลึกอยู่ข้างใน
มากมาย เปี่ยมล้น เบียดแน่นเต็ม
จนถึงเบื้องปลาย ทั่วสรรพางค์กายช่างอิ่มเอม
กลับต้องไกลกันชั่วนิรันด์
โดยที่ยังไม่อาจเข้าใจถึงในสิ่งไหนเลย
แม้ถึงคราวยามที่ดวงชีวานี้
จะต้องสิ้นสูญลงไปก็ตาม
ทุกสิ่งสรรพ์ในวันนี้คือ
ทุก ๆ สิ่งในเมื่อวานนี้
เราจะได้พบกันอีกอย่างแน่นอน
ณ ที่ที่หัวใจยังคอยรำพึง
ความอบอุ่นอ่อนโยนนี้ ที่ฉันได้รับจากเธอ
ซาบซึม หลั่งลึกอยู่ข้างใน
และเวลานี้ถูกส่งข้ามไป
ช่วยเติมเต็มยังช่วงเวลาอันห่างไกล
ดวงใจ ที่นิ่งงัน
แต่ว่ามี เปลวเพลิงร้อนรุ่มเฝ้าลุกโชนข้างใน
แม้ถึงมีรอยกลัดหนองอย่างแผ่วเบา
อยู่ในความระทมอันเกินหยั่งถึง
ทุกสิ่งสรรพ์ในวันนี้คือ
ความหวังของวันพรุ่งนี้
จะจดจำไว้ ไม่ลืมอย่างแน่นอน
ถึงที่ที่หัวใจยังคอยรำพึง
Voices Aki Asakura Kengo Kora
Takeo Chii Nobuko Miyamoto
Supervising Animator Kenichi Konishi
Key Animation Shinji Hashimoto Takayuki Hamada
Masashi Ando Akiko Yamaguchi
Paint Outline and Texture Animation Masaya Saito
Animation Check Maiko Nogami
Color Setting Yukiko Kakita
Director of Digital Imaging Keisuke Nakamura
English Translation by Ian MacDougall
Subtitles by Aura Rieko Izutsu-Vajirasarn and Studio Ghibli
Production Koji Hoshino Studio Ghibli
Producer Yoshiaki Nishimura
Directed by Isao Takahata
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย mamadidiho, fafe, pannathorn, Hong_chryps, register1412